چند وقت پیش به مطلبی درباره‌ سرطان برخوردم که برایم شگفت‌آور بود. هرچند از میزان اعتبارش آگاهی ندارم، اما در اینجا می‌خواهم درباره‌ی نکته جالبی که باعث شد به‌یادم بماند، صحبت کنم. در آن مطلب نوشته بود، بدن ما روزانه مورد حمله‌ی ده‌ها نوع سرطان مختلف قرار می‌گیرد، اما سیستم ایمنی بدن، ضمن مقابله، آن‌ها را خنثی می‌کند. بیماری سرطان، زمانی شکل می‌گیرد که سیستم ایمنی بدن در مقابله با یکی از این حملات کم بیاورد و نتواند آن را خنثی کند. اینکه در طول یک روز، چنین اتفاقاتی در بدن ما می‌افتد و از خطرات مختلف جان سالم به‌در می‌بریم، بدون اینکه خودمان چیزی بدانیم، برایم شگفت‌آور بود. جالب‌تر اینکه می‌دانستم دقیقا همین اتفاق در سیستم روانی ما نیز در حال رخ دادن است؛ یعنی ما در طول یک روز عادی، ممکن است با ده‌ها حمله به روانمان روبرو شویم و از آن‌ها عبور کنیم. در حالی که اگر یکی از این تنش‌ها از حد توان مقابله‌ی سیستم روانی‌مان خارج شود، به مشکل می‌خوریم. درست همان‌طور که سیستم ایمنی بدن ممکن است در صورت شدت پیدا کردن حملات، نتواند با آن‌ها مبارزه کند و دچار بیماری شویم، ذهن ما هم دچار کمبود انرژی و منابع لازم برای مقابله با اتفاقات ناخوشایند زندگی می‌شود. در این صورت، دچار پدیده‌ای می‌شویم که در روان‌شناسی به «فروپاشی روانی» مشهور است.

یک روانشناس با اشاره به سبک زندگی نسل Z گفت:شبکه‌های اجتماعی و فضای مجازی با نمایش سفرهای مجلل، پوشاک برند و سبک زندگی لاکچری، این باور را در فرد ایجاد کرده که خوشبختی واقعی تنها در دستیابی به این امکانات است. از آنجا که رسیدن به چنین سطحی از زندگی اغلب دشوار یا دست‌نیافتنی است، فرد با مقایسه وضعیت فعلی خود با این الگوها، دچار نگرانی نسبت به آینده شده و سطح استرس و اضطرابشان به شدت افزایش می‌یابد.

در دنیای امروز، رسانه‌های اجتماعی، تبلیغات، فیلم‌ها و حتی بازی‌های ویدئویی، استانداردهایی از زیبایی ارائه می‌دهند که "ظاهر" را به یکی از دغدغه‌های نوجوانان تبدیل کرده؛ نوجوانانی که در فرایند هویت‌یابی قرار دارند، بیشتر از هر گروه سنی دیگری تحت تأثیر این کلیشه‌های اغلب غیرواقعی و دست نیافتنی قرار می‌گیرند و تلاش می‌کنند خود را با این الگوها تطبیق دهند. اما آیا این استانداردها واقعی‌اند؟.

۲۵ ساله هستم و همسرم۳۰ ساله.دردوران عقد هستیم و قراراست به زودی به خانه خودمان برویم. همسرم یک مشکل دارد، با کوچک‌ترین بحثی قهرمی‌کند.راهنمایی کنید چه کنم؟

انسان‌ها به‌واسطه قدرتي كه دارند، مي‌خواهند ديگران را كنترل كنند و در اين ميان والدين با كنترل برفرزندان خود قصد دارند آن‌ها را به‌خوبي هدايت، تربيت يا مديريت كنند؛ غافل از اينكه كنترل‌كردن در هر ارتباطي روشي است كه باعث مي‌شود فرد كنترل‌شونده مقاومت بيشتري پيدا كند. رابطه نوجوان با والدينش نمونه بارز همين كنترل‌گري است. وقتي يكي از والدين قصد دارد اعمال‌نظر و كنترل بيشتري بر نوجوان خود داشته باشد، ارتباطش هم با مشكلات زيادي مواجه مي‌شود؛ مشكلاتي كه به‌آساني قابل‌حل نيستند و اغلب هر دوي آن‌ها نيز احساس خوبي ندارند. براي ايجاد و نگهداري روابط انساني بايد از زور، كنترل، تحريك احساسات، انتقاد، سرزنش، شكايت، غرغر، اذيت و آزار، قهر و كناره‌گيري كه در‌واقع به نوعي «كنترل بيروني» به حساب مي‌آيند، دست برداريم و به جاي اين گونه رفتارهاي تخريب‌گر،گوش‌دادن، حمايت، مذاكره، تشويق و دلگرمي، عشق، دوستي، اعتماد، پذيرش، گشاده‌رويي و احترام را انتخاب و جايگزين كنيم.

یک روانشناس ضمن بیان اینکه نسل Z همیشه بدنبال راه‌حل‌های سریع برای رسیدن به اهدافشان هستند لذا ممکن است تحمل و تاب‌آوری برای ادامه مسیر طولانی را نداشته باشند گفت: این نسل اگر حمایت شوند خلاق، کارآفرین و مساله‌محور حرکت می‌کنند لذا ضروری است جامعه پذیرش کافی نسبت به نسل Z را داشته و آنها را تحقیر نکرده و آسیب‌پذیر نداند.

پژوهشی جدید با بررسی تجربه والدین ایرانی که فرزندان بزرگسالشان از تهران مهاجرت کرده‌اند، نشان می‌دهد مفهوم سنتی «خالی شدن آشیانه» در واقعیت، بسیار پیچیده‌تر از تصور رایج است.

جرمی اسکاهیل در یادداشتی در دراپ‌سایت نیوز تاکید کرد که به به‌کارگیری مشاوران روان‌شناسی در تیم مذاکره‌کننده ایران برای تحلیل رفتار رئیس‌جمهور دونالد ترامپ و همچنین تلاش برای تنظیم پیام‌های دیپلماتیک در جریان مذاکرات غیرمستقیم تهران و واشنگتن اشاره کرده است؛ موضوعی که همزمان با گزارش‌هایی درباره تشدید روند بررسی‌های پزشکی ترامپ و اعلام توافق اولیه میان دو طرف برای امضای یک تفاهم‌نامه مطرح شده است.

بیانیه سازمان نظام روان‌شناسی و مشاوره جمهوری اسلامی ایران درباره ضرورت توجه فوری به وضعیت روانی دانش‌آموزان پایه‌های یازدهم و دوازدهم و ثبات تصمیمات آموزشی و آزمونی

یک روان‌شناسی بالینی و عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی گفت: مغز نوجوانان تا سن ۲۵ سالگی همچنان در حال رشد است،قسمت‌هایی از مغز که مسئول تصمیم‌گیری،کنترل تکانه و ارزیابی پیامدها است، هنوز به بلوغ و رشد کامل نرسیده، به‌همین جهت نوجوانان بیشتر تحت تأثیر هیجانات و کنجکاوی است.