میهن سلامت مجله پزشکی و سلامت میهن سلامت
ترخیص بیمار از بخش مراقبتهای ویژه یا ICU به معنای پایان کامل دوره درمان نیست. بسیاری از بیمارانی که یک دوره بیماری شدید، جراحی، عفونت، مشکلات تنفسی یا سایر شرایط بحرانی را پشت سر گذاشتهاند، پس از خروج از ICU همچنان به مراقبت، پیگیری پزشکی و گاهی توانبخشی نیاز دارند.
در واقع، ترخیص از ICU یک مرحله انتقالی است؛ بیمار ممکن است ابتدا از ICU به بخش عادی منتقل شود و پس از پایدار شدن شرایط، از بیمارستان مرخص شده و به منزل بازگردد. بنابراین، مراقبت از بیمار بعد از ترخیص از ICU باید بر اساس وضعیت جسمی، میزان توانایی حرکتی، وضعیت تنفسی، تغذیه، داروها و نیازهای روانی و شناختی او برنامهریزی شود.
ترخیص از ICU معمولاً به معنی پایان مراقبتهای بیمار نیست و برخی افراد پس از بازگشت به خانه همچنان به مراقبت و تجهیزات پزشکی نیاز دارند. بسته به شرایط بیمار، وسایلی مانند تخت بیمارستانی، ساکشن، اکسیژنساز یا تجهیزات پایش علائم حیاتی ممکن است برای ادامه مراقبت در منزل مورد نیاز باشند. در این شرایط، خانواده میتواند برای اجاره تجهیزات ICU در منزل و فراهم کردن امکانات مورد نیاز بیمار، متناسب با توصیه پزشک اقدام کند.
چرا مراقبت از بیمار بعد از ترخیص از ICU اهمیت دارد؟
بیماری که مدتی در ICU بستری بوده، معمولاً شرایط متفاوتی با یک بیمار عادی دارد. بستری طولانی، بیتحرکی، بیماری زمینهای، استفاده از دستگاههای کمکتنفسی، مصرف برخی داروها و فشار جسمی و روانی بیماری میتواند باعث کاهش توان عمومی بدن شود.
از طرف دیگر، انتقال از محیطی که بیمار بهصورت مداوم توسط تیم درمانی تحت نظر بوده به محیط منزل، نیازمند برنامهریزی دقیق است. بررسیهای گسترده درباره ترخیص بیماران از ICU نشان دادهاند که آموزش بیمار و خانواده، ارتباط مناسب میان اعضای تیم درمان و ارائه اطلاعات روشن درباره ادامه مراقبت از عوامل مهم در یک انتقال ایمن هستند.
مراقبت صحیح در منزل میتواند به خانواده کمک کند داروها و تجهیزات را درست مدیریت کنند، تغییرات وضعیت بیمار را زودتر متوجه شوند و در صورت مشاهده علائم هشدار، بهموقع با پزشک یا مراکز درمانی تماس بگیرند.
وضعیت بیماران بعد از ترخیص از ICU
وضعیت بیماران بعد از ICU یکسان نیست. بعضی افراد پس از مدت کوتاهی بخش زیادی از توان خود را به دست میآورند، در حالی که برخی دیگر برای چندین هفته یا ماه به مراقبت و توانبخشی نیاز دارند.
ضعف عضلانی، خستگی، کاهش تحمل فعالیت، اختلال در راه رفتن، کاهش اشتها و مشکلات خواب از مشکلاتی هستند که ممکن است در دوران نقاهت دیده شوند. علاوه بر مشکلات جسمی، بعضی بیماران با مشکلات حافظه، تمرکز، اضطراب، افسردگی یا تغییرات خلقی نیز روبهرو میشوند.
مطالعهای درباره تجربه بیماران پس از ترخیص از ICU نشان داد که مشکلات مربوط به فعالیت و عملکرد جسمی و همچنین عملکرد شناختی و عاطفی ممکن است حتی در ماههای بعد نیز ادامه داشته باشند. پژوهشگران بر اهمیت توانبخشی اختصاصی و دسترسی به خدمات پیگیری تأکید کردهاند.
تجهیزات لازم برای مراقبت از بیمار بعد از ترخیص از ICU
تجهیزات مورد نیاز هر بیمار با بیمار دیگر متفاوت است و نباید بدون نظر پزشک تجهیزات خاصی برای بیمار تهیه کرد. برخی از وسایلی که بسته به شرایط بیمار ممکن است مورد نیاز باشند عبارتاند از:
• تخت بیمارستانی یا تخت قابل تنظیم
• تشک مواج برای بیمارانی که تحرک محدودی دارند
• مانیتور علائم حیاتی در صورت نیاز به پایش
• دستگاه اکسیژنساز یا سایر تجهیزات اکسیژندرمانی
• اجاره دستگاه ساکشن ریه برای بیمارانی که قادر به دفع مناسب ترشحات نیستند
• دستگاههای کمکتنفسی مانند BiPAP یا ونتیلاتور برای بیمارانی که به این تجهیزات نیاز دارند
• پمپ سرنگ یا پمپ انفوزیون در صورت تجویز و نیاز
• ویلچر، واکر یا سایر تجهیزات کمکحرکتی
• تجهیزات مربوط به مراقبت از زخم، سوند یا تراکئوستومی در صورت وجود
تجهیزات باید متناسب با وضعیت بیمار انتخاب و پیش از انتقال به منزل آماده شوند. برنامهریزی برای تجهیزات و خدمات مورد نیاز پیش از خروج بیمار از بیمارستان، یکی از بخشهای مهم یک انتقال مناسب از ICU به مرحله بعدی مراقبت است.
مهمترین اصول مراقبت از بیمار ترخیصشده از ICU در منزل
مراقبت از بیمار در خانه بهتر است بر اساس یک برنامه مشخص انجام شود. مهمترین موارد عبارتاند از:
1. پیروی دقیق از برنامه دارویی و دستورات پزشک
2. حضور منظم در جلسات پیگیری
3. کنترل علائم و تغییرات جدید بیمار
4. توجه به وضعیت تنفس
5. تغذیه کافی و متناسب با شرایط بیمار
6. کمک به حرکت و توانبخشی تدریجی
7. پیشگیری از زخم بستر در بیماران کمتحرک
8. رعایت بهداشت دست و مراقبت صحیح از زخمها و تجهیزات
9. توجه به وضعیت روحی و شناختی بیمار
10. شناخت علائم هشدار و اقدام سریع در شرایط اضطراری
بهتر است پیش از ترخیص، خانواده فهرست داروها، دستورالعمل مراقبت، زمان ویزیتهای بعدی، نحوه استفاده از تجهیزات و علائم هشدار را بهصورت واضح از تیم درمان دریافت کند.
1- مدیریت صحیح داروهای بیمار
پس از ترخیص ممکن است بیمار چند داروی مختلف مصرف کند و حتی برخی داروها نسبت به قبل از بستری تغییر کرده باشند. بنابراین، یکی از مهمترین بخشهای مراقبت از بیمار بعد از ترخیص از ICU، مدیریت صحیح داروهاست.
خانواده بهتر است:
• فهرست تمام داروها را در یک محل مشخص نگهداری کند.
• مقدار و زمان مصرف هر دارو را یادداشت کند.
• داروها را دقیقاً مطابق دستور پزشک مصرف کند.
• بدون مشورت پزشک دارو را قطع یا مقدار آن را تغییر ندهد.
• در صورت تجویز دارو توسط چند پزشک، فهرست کامل داروها را به پزشکان و داروساز اطلاع دهد.
• در صورت بروز عوارض یا علائم غیرعادی، با پزشک تماس بگیرد.
داشتن یک فهرست بهروز از داروها و اطلاع از علت مصرف هر دارو میتواند احتمال خطا در دوره انتقال از بیمارستان به منزل را کاهش دهد.
2- مراقبت از تنفس بیمار
برخی بیماران پس از ICU به دلیل بیماری ریوی، عفونت، جراحی یا سابقه استفاده از ونتیلاتور ممکن است همچنان دچار ضعف تنفسی یا کاهش تحمل فعالیت باشند.
اگر پزشک برای بیمار اکسیژن یا دستگاه کمکتنفسی تجویز کرده است، خانواده باید نحوه استفاده صحیح از آن را پیش از ترخیص یاد بگیرد. در صورت وجود ساکشن، تراکئوستومی یا تجهیزات تنفسی دیگر نیز آموزش عملی اهمیت زیادی دارد.
علائمی مانند افزایش ناگهانی تنگی نفس، کبودی لبها، کاهش سطح هوشیاری یا بدتر شدن واضح وضعیت تنفسی باید جدی گرفته شوند و در موارد شدید نیاز به ارزیابی فوری پزشکی دارند.
3- تغذیه مناسب بیمار بعد از ترخیص از ICU
بیمارانی که مدت زیادی درگیر بیماری شدید بودهاند ممکن است وزن و توده عضلانی خود را از دست داده باشند. به همین دلیل تغذیه بعد از ICU فقط برای رفع گرسنگی نیست؛ دریافت انرژی و پروتئین کافی میتواند بخشی از روند بازسازی بدن باشد.
در صورت اجازه پزشک یا متخصص تغذیه، میتوان از وعدههای کوچکتر و متعدد استفاده کرد، بهخصوص زمانی که اشتهای بیمار کم است. غذاهای حاوی پروتئین نیز میتوانند در برنامه غذایی بیمار قرار گیرند، مگر اینکه بیماری زمینهای یا محدودیت پزشکی خاصی وجود داشته باشد.
اگر بیمار مشکل بلع دارد یا از سوند تغذیه استفاده میکند، نوع و مقدار تغذیه باید طبق برنامه تیم درمان انجام شود و نباید بهصورت خودسرانه تغییر کند.
4- پیشگیری از زخم بستر
بیماری که مدت زیادی در ICU بستری بوده و همچنان تحرک کمی دارد، ممکن است در معرض زخم فشاری یا زخم بستر قرار بگیرد.
برای کاهش این خطر، تغییر وضعیت بدن طبق برنامه مناسب، توجه به پوست، خشک و تمیز نگه داشتن پوست، تغذیه مناسب و استفاده از تجهیزات مناسب مانند تشکهای مخصوص در بیماران پرخطر اهمیت دارد.
قسمتهایی مانند پاشنه پا، لگن، دنبالچه، آرنج و سایر نقاطی که تحت فشار مداوم قرار میگیرند باید مرتب بررسی شوند. ایجاد قرمزی مداوم، تاول، تغییر رنگ پوست یا زخم نیازمند ارزیابی توسط فرد متخصص است.
5- کمک به توانبخشی و بازگشت حرکت
ضعف عضلانی پس از بستری در ICU شایع است و بازگشت توانایی حرکتی ممکن است به زمان نیاز داشته باشد. در مطالعهای که تجربه بیماران پس از ICU را بررسی کرد، فعالیت بدنی و عملکرد حرکتی از موضوعات مهم دوران بهبودی بود و بیماران از حمایت، هدفگذاری، تجهیزات کمکحرکتی و توانبخشی بهعنوان عوامل کمککننده یاد کردند.
حرکت بیمار باید متناسب با توان او و دستور پزشک یا فیزیوتراپیست انجام شود. شروع فعالیت شدید بدون ارزیابی میتواند مناسب نباشد.
برنامه توانبخشی ممکن است شامل موارد زیر باشد:
• نشستن در تخت
• نشستن روی صندلی
• ایستادن با کمک
• تمرینهای حرکتی اندامها
• راه رفتن کوتاه با کمک
• تمرینهای تنفسی در صورت تجویز
• افزایش تدریجی فعالیت روزانه
هدف، افزایش تدریجی استقلال بیمار است، نه بازگرداندن سریع او به سطح فعالیت قبل از بیماری.
6- مراقبت از سلامت روان بیمار
تجربه بستری در ICU میتواند برای بیمار و خانواده از نظر روانی دشوار باشد. برخی بیماران پس از ترخیص دچار اضطراب، بیخوابی، کاهش تمرکز، تغییرات خلقی یا حتی خاطرات ناخوشایند مربوط به دوران بستری میشوند.
این مشکلات ممکن است بخشی از سندرم پس از مراقبتهای ویژه یا PICS باشند. این سندرم میتواند شامل مشکلات جسمی، شناختی و روانی باشد و در برخی بیماران برای مدت طولانی ادامه پیدا کند.
صحبت کردن با بیمار، ایجاد محیط آرام، کمک به تنظیم خواب و بیداری، تشویق تدریجی به فعالیت و در صورت نیاز استفاده از کمک روانشناس یا روانپزشک میتواند بخشی از روند حمایت از بیمار باشد.
خانواده نیز نباید سلامت روان خود را نادیده بگیرد؛ مراقبت طولانیمدت از یک بیمار بدحال میتواند فشار قابل توجهی ایجاد کند.
7- جلوگیری از عفونت در منزل
بعضی بیماران بعد از ICU همچنان دارای زخم، سوند، تراکئوستومی یا سایر تجهیزات پزشکی هستند. مراقبت صحیح از این وسایل و رعایت بهداشت برای کاهش خطر عفونت اهمیت دارد.
مهمترین اصول عبارتاند از:
• شستن دستها قبل و بعد از تماس با بیمار
• تمیز نگه داشتن محیط و وسایل مورد استفاده بیمار
• رعایت دستورالعمل مراقبت از زخم
• دستکاری نکردن سوندها و تجهیزات بدون آموزش
• رعایت اصول بهداشتی هنگام تعویض پانسمان
• توجه به تب، ترشح غیرطبیعی، قرمزی یا تورم محل زخم
• مراجعه به پزشک در صورت مشاهده علائم عفونت
خانواده باید قبل از ترخیص، نحوه مراقبت از هر وسیلهای را که بیمار با خود به منزل میآورد، بهصورت عملی از پرستار یا تیم درمان یاد بگیرد.
8- پرستار بیمار در منزل
برای بعضی بیماران، مراقبت توسط اعضای خانواده بهتنهایی کافی نیست. بیمارانی که تحرک بسیار محدودی دارند، نیازمند مراقبتهای تخصصی هستند یا تجهیزات پزشکی خاصی دارند، ممکن است به حضور پرستار یا مراقب آموزشدیده در منزل نیاز داشته باشند.
پرستار میتواند بسته به شرح وظایف تعیینشده، در مواردی مانند پایش وضعیت عمومی، اجرای دستورات درمانی، مراقبت از زخم، کمک به جابهجایی بیمار، مراقبت از برخی تجهیزات و آموزش خانواده نقش داشته باشد.
البته سطح مراقبت باید بر اساس وضعیت بیمار تعیین شود. بیماری که نیازمند مراقبت لحظهای و مداخلات پیشرفته است ممکن است همچنان به بستری در بیمارستان نیاز داشته باشد و صرفاً حضور پرستار در منزل جایگزین مراقبتهای ICU نشود.
علائم هشدار دهنده بیمار بعد از ترخیص از ICU
خانواده باید از قبل بداند که در چه شرایطی لازم است با پزشک تماس بگیرد و چه زمانی باید بیمار را فوراً به مرکز درمانی منتقل کند.
برخی علائم مهم عبارتاند از:
• تنگی نفس جدید یا تشدید شونده
• درد یا فشار قفسه سینه
• کاهش سطح هوشیاری یا گیجی ناگهانی
• تب قابل توجه یا پایدار
• کبودی لبها یا پوست
• ضربان قلب غیرعادی همراه با بدحالی
• کاهش شدید یا غیرطبیعی ادرار
• خونریزی غیرعادی
• قرمزی، تورم یا ترشح از محل زخم
• تشدید ناگهانی ضعف یا ناتوانی حرکتی
• استفراغ مکرر یا ناتوانی در دریافت مایعات
• بدتر شدن ناگهانی وضعیت عمومی بیمار
در صورت بروز علائم شدید یا تهدیدکننده حیات، نباید منتظر نوبت ویزیت ماند و لازم است با اورژانس تماس گرفته شود. راهنمای مراقبت پس از ICU نیز تنگی نفس جدید یا تشدیدشونده، تغییر ناگهانی سطح هوشیاری و درد قفسه سینه را از علائم نیازمند ارزیابی فوری میداند.
زمان ترخیص بیمار از ICU و انتقال بیمار به منزل
ترخیص بیمار از ICU زمانی انجام میشود که وضعیت او به اندازهای پایدار شده باشد که دیگر به مراقبتهای ویژه و پایش مداوم بیمارستانی نیاز نداشته باشد. تصمیم برای انتقال به بخش یا ترخیص از بیمارستان توسط تیم درمان و بر اساس شرایط جسمی، بیماری زمینهای و روند بهبودی بیمار گرفته میشود.
قبل از انتقال بیمار به منزل، معمولاً مواردی مانند وضعیت تنفس، سطح هوشیاری، فشار خون و سایر علائم حیاتی، توانایی تغذیه و مصرف داروها و نیاز بیمار به تجهیزات یا مراقبتهای خاص بررسی میشود. همچنین خانواده باید درباره نحوه مصرف داروها، تغذیه، جابهجایی بیمار، مراقبت از زخمها و علائم هشدار آموزشهای لازم را دریافت کند.
مدت زمان بهبودی بیمار بعد از ترخیص از ICU
هیچ زمان مشخصی را نمیتوان برای همه بیماران تعیین کرد. مدت بهبودی به عواملی مانند علت بستری در ICU، شدت بیماری، مدت بستری، سن، بیماریهای زمینهای، میزان ضعف عضلانی، نیاز به ونتیلاتور و وضعیت تغذیه و حرکتی بیمار بستگی دارد.
برخی بیماران ممکن است طی چند هفته پیشرفت محسوسی داشته باشند، اما برای بعضی افراد بازگشت قدرت و استقلال به چند ماه زمان نیاز دارد. در پژوهشی که بیماران را پس از ICU بررسی کرده است، برخی مشکلات جسمی، شناختی و عاطفی حتی در ۶ و ۱۲ ماه پس از ترخیص نیز گزارش شده بود؛ بنابراین پیگیری طولانیتر و توانبخشی متناسب با نیاز بیمار میتواند اهمیت داشته باشد.
نکته مهم این است که روند بهبودی همیشه خطی نیست. ممکن است بیمار در یک دوره پیشرفت خوبی داشته باشد و سپس برای مدتی احساس خستگی یا ضعف بیشتری کند. ارزیابی منظم پزشک و تنظیم برنامه توانبخشی بر اساس شرایط بیمار اهمیت دارد.
ICU خانگی چیست و برای چه بیمارانی مناسب است؟
اصطلاح ICU خانگی معمولاً به معنای انتقال تمام امکانات یک بخش مراقبتهای ویژه بیمارستان به خانه نیست. منظور از مراقبت ویژه در منزل، فراهم کردن مجموعهای از خدمات، تجهیزات پزشکی و مراقبت تخصصی متناسب با شرایط بیمار است.
برخی بیمارانی که پس از ترخیص هنوز به مراقبتهای نسبتاً پیچیده نیاز دارند، ممکن است با تشخیص پزشک و فراهم شدن شرایط مناسب، ادامه مراقبت را در منزل انجام دهند. برای مثال، بیمارانی که به پایش علائم حیاتی، اکسیژندرمانی، تجهیزات کمکتنفسی، ساکشن، تخت مناسب یا مراقبت پرستاری نیاز دارند، ممکن است به خدمات مراقبت در منزل احتیاج داشته باشند.
با این حال، مراقبت در منزل جایگزین ICU بیمارستانی برای بیمار ناپایدار نیست. تصمیم درباره مناسب بودن مراقبت خانگی باید توسط پزشک و بر اساس وضعیت بالینی بیمار، سطح هوشیاری، وضعیت تنفسی، نیاز به پایش و توانایی خانواده برای مراقبت گرفته شود.
تفاوت ICU بیمارستانی با ICU در منزل
مهمترین تفاوت این دو محیط، سطح امکانات و میزان پایش پزشکی است.
| مورد مقایسه | ICU بیمارستان | مراقبت ICU در منزل |
|---|---|---|
| محل مراقبت | بخش مراقبتهای ویژه بیمارستان | منزل بیمار |
| مناسب برای | بیماران ناپایدار و نیازمند مراقبت تخصصی و مداوم | بیماران منتخب و نسبتاً پایدار که پزشک ادامه مراقبت در منزل را تأیید کرده است |
| پایش بیمار | پایش مداوم توسط تیم درمانی | پایش متناسب با وضعیت بیمار و تجهیزات موجود |
| تجهیزات | تجهیزات کامل مراقبتهای ویژه و امکانات بیمارستانی | تجهیزات مورد نیاز بیمار مانند تخت، مانیتور، ساکشن، اکسیژنساز یا دستگاه کمکتنفسی |
| تیم درمانی | پزشک، پرستار و سایر متخصصان در دسترس | خانواده، پرستار در منزل و پزشک طبق برنامه مراقبتی |
| امکانات تشخیصی | دسترسی سریع به آزمایشگاه، تصویربرداری و سایر خدمات تشخیصی | معمولاً نیازمند اعزام بیمار یا استفاده از خدمات تشخیصی در منزل |
| مدیریت شرایط اورژانسی | امکان مداخله فوری و دسترسی به امکانات احیا | در شرایط اورژانسی باید بیمار سریعاً به مرکز درمانی منتقل شود |
| هدف اصلی | درمان و پایدار کردن بیماران بدحال | ادامه مراقبت از بیمار پایدار در محیط خانه |
| مزیت محیطی | دسترسی گسترده به امکانات درمانی | حضور بیمار در محیط آشنای خانه و کاهش رفتوآمد |
| جایگزین ICU بیمارستانی؟ | — | خیر؛ برای بیمار ناپایدار یا نیازمند مراقبتهای ویژه بیمارستانی مناسب نیست |
بنابراین نباید ICU در منزل را از نظر امکانات با ICU بیمارستان یکسان در نظر گرفت. هدف اصلی مراقبت خانگی، ادامه ایمن مراقبت از بیمارانی است که شرایط لازم برای خارج شدن از مراقبت ویژه بیمارستانی را پیدا کردهاند.
پس از ترخیص بیمار از ICU، خانواده ممکن است برای تهیه تجهیزات و ادامه مراقبت در منزل به کمک تخصصی نیاز داشته باشد. پارسان مد امکان اجاره تجهیزات پزشکی مورد نیاز بیماران در منزل را فراهم میکند و در صورت نیاز، با هماهنگی خانواده میتوان برای مراقبت از بیمار، پرستار به منزل اعزام کرد. نوع تجهیزات و سطح مراقبت مورد نیاز باید متناسب با وضعیت بیمار و توصیه پزشک تعیین شود تا روند مراقبت پس از ترخیص با شرایط بیمار هماهنگ باشد.
جمعبندی
مراقبت از بیمار بعد از ترخیص از ICU مرحلهای مهم از مسیر درمان است و صرفاً به انتقال بیمار از بیمارستان به خانه محدود نمیشود. بیمار ممکن است بعد از ICU همچنان به داروهای متعدد، تجهیزات پزشکی، مراقبت پرستاری، توانبخشی، حمایت تغذیهای یا حمایت روانی نیاز داشته باشد.
برنامه مراقبت باید متناسب با شرایط هر بیمار تنظیم شود. آموزش خانواده، ارتباط مناسب با تیم درمان، پیگیری پزشکی، مدیریت داروها، توجه به تغذیه و تنفس، پیشگیری از زخم بستر، توانبخشی و شناخت علائم هشدار از مهمترین بخشهای این دوره هستند. پژوهشها نیز نشان دادهاند که آموزش بیمار و خانواده و ارتباط مؤثر میان ارائهدهندگان خدمات درمانی از عوامل مهم در انتقال ایمن از ICU به مراحل بعدی مراقبت هستند.
سوالات متداول
۱. آیا بعد از ترخیص از ICU میتوان از بیمار در منزل مراقبت کرد؟
بله، اگر وضعیت بیمار پایدار باشد و پزشک ادامه مراقبت در منزل را مناسب بداند، میتوان بخشی از مراقبتها را در خانه انجام داد. نوع مراقبت، تجهیزات و میزان نیاز به پرستار به شرایط بیمار و توصیه پزشک بستگی دارد.
۲. بیمار بعد از ترخیص از ICU به چه تجهیزاتی در منزل نیاز دارد؟
تجهیزات مورد نیاز برای هر بیمار متفاوت است. بسته به شرایط بیمار ممکن است به تخت بیمارستانی، تشک مواج، ساکشن، اکسیژنساز، مانیتور علائم حیاتی یا برخی تجهیزات کمکتنفسی نیاز باشد. بهتر است تجهیزات بر اساس نیاز واقعی بیمار انتخاب شوند.
۳. چه علائمی بعد از ترخیص از ICU نیاز به مراجعه فوری به پزشک دارد؟
تنگی نفس شدید، کاهش سطح هوشیاری، درد قفسه سینه، کبودی لبها یا پوست، تشنج، افت شدید فشار خون یا بدتر شدن ناگهانی وضعیت عمومی از علائمی هستند که نیاز به ارزیابی فوری پزشکی دارند.
۴. بهبودی بیمار بعد از ترخیص از ICU چقدر طول میکشد؟
مدت بهبودی به بیماری زمینهای، مدت بستری در ICU، وضعیت جسمی بیمار و عوارض ایجادشده در دوران بستری بستگی دارد. بعضی بیماران طی چند هفته بهتر میشوند، اما برای برخی دیگر بازگشت توان جسمی و فعالیتهای روزمره ممکن است چند ماه طول بکشد.
