تصویری که کودک از جهان، خودش و دیگران می‌سازد، مستقیماً از کیفیت تجارب هیجانی و رابطه‌ای او با مراقبان اصلی سرچشمه می‌گیرد.

سیدابراهیم مرتضوی، پژوهشگر دینی در یادداشتی که در اختیار ایکنای خراسان‌رضوی قرار داده است، نوشت: رابطه روانشناسی و باورهای دینی نه کاملاً تعارض‌آمیز است و نه یکسان. این دو حوزه از زاویه‌هایی متفاوت با انسان، رنج، معنا، اخلاق و رفتار او سروکار دارند. روانشناسی عمدتاً با روش تجربی به بررسی ذهن و رفتار می‌پردازد، در حالی‌که دین افزون بر تجربه انسانی، درباره معنا، ارزش، غایت زندگی و امر متعالی نیز سخن می‌گوید.

همه روزه شاهد درج عکس هایی از کودکان و نوجوانان در جراید رسمی کشور هستیم که بدون اطلاع والدین، خانه و کاشانه خود را ترک نموده و به دیگرسخن اقدام به فرار از خانه نمودهاند و چشمان مضطرب خانوادهای را بیصبرانه در انتظار بازگشت خویش به دور انداخته اند. فرار نوجوانان یک معضل پیچیده خانوادگی اجتماعی است که دلایل مختلفی دارد اما یک نکته مهم که در این مورد مشترک به نظر می رسد نارضایتی از وضع موجود و فرار به قصد دور شدن از عامل نارضایتی است.

یک مطالعه جدید می‌گوید، نسخه‌هایی که بر تعامل اجتماعی و معاشرت تاکید دارند، می‌توانند به مغز سالمندان کمک کنند تا با ظرافت بیشتری پیر شوند.

اختلاف میان روانشناسان و روانپزشکان در برخی کشورهای جهان، موضوعی قدیمی در حوزه سلامت روان است؛ با این حال، تعبیر «اختلاف» نباید به معنای تقابل دائمی این دو حرفه تلقی شود. روانشناسی و روانپزشکی دو رشته تخصصی متفاوت هستند که از مسیرهای آموزشی، نظری و حرفه‌ای متمایزی شکل گرفته‌اند و در بسیاری از نظام‌های سلامت، همکاری آنها بخش مهمی از مراقبت از بیماران را تشکیل می‌دهد.پژوهش‌های بین‌المللی نیز نشان می‌دهند که مشکلات اصلی در رابطه میان این دو گروه بیشتر به تفاوت در نقش‌ها، مرزهای حرفه‌ای، مدل درمانی، مسئولیت بالینی، قدرت تصمیم‌گیری و ساختار اقتصادی نظام سلامت مربوط می‌شود.

پرداختن ایمن به خاطرات تلخ می‌تواند اضطراب، کابوس و نشانه‌های آسیب روانی را کاهش دهد و به بهبود زندگی کمک کند.

پژوهشگران سوئیسی با بررسی مگس‌های میوه، شواهد جدیدی را از چگونگی بازگشت و تغییر خاطرات فراموش‌شده ارائه داده‌اند.

پنهان کردن احساسات به‌ معنای از بین رفتن آنها نیست و احساسات سرکوب‌شده ممکن است به شکل‌های متفاوتی بروز کنند.

یک مطالعه جدید توضیح می‌دهد که چرا مردم احساس می‌کنند مجبورند موهای خود را بکنند.

اختلال اضطراب جدایی چیزی فراتر از استرس و اضطراب جدایی طبیعی کودک هنگام ترک شرایط آشنا یا والدین است. گاهی تشخیص بین این دو سخت می‌شود اما باید بدانید کودکی که اختلال اضطراب جدایی دارد، معمولا واکنش‌های شدیدی نسبت به جدا شدن از والدین بروز می‌دهد که ممکن است به شکل لجبازی، خشم، پرخاشگری، مشکلات جسمی یا افسردگی بروز پیدا کنند.